Fotorun.pl

Kilka miesięcy temu, na rynku pojawił się nowy obiektyw Canona. Jest to sprzęt dedykowany głównie amatorom, świadczy o tym rozpiętość ogniskowych (zawodowcy wolą stałki), oraz stosunkowo ciemna optyka. Sprawdziliśmy, czy owe szkło warto nabyć.

Pierwszą, ważna rzeczą, o jakiej powinniśmy wiedzieć to fakt, że autofocus w tym obiektywie nie jest napędzany ultradźwiękami – jak nas do tego przyzwyczaił Canon, ale mikrosilnikiem. Sprawia to, że mechanizm w obiektywnie nie jest tak bezgłośny, jak w przypadku innych, canonowskich produktów tego typu.

Na pochwałę zasługuje za to stabilizacja optyczna. System redukcji drgań rzeczywiście działa tak, jak zapewnia producent. Przy słabych warunkach oświetleniowych można pokusić się o robienie zdjęć z ręki przy czasie nawet do 1/25 sek.

najwięcej kontrowersji budzi optyka. Rozdzielczość jest bardzo dobra, z kolei rozmycie w rogach kadru przy dużych przesłonach jest zabójczo niefajna – w zasadzie nie do przyjęcie, nawet jak na amatorski obiektyw. Niestety aberracja chromatyczna także daje się we znaki, widać ją niemal na każdej ogniskowej. Przy 18mm mamy także spore dystorsje, ale generalnie jest ona na tym samym poziomie, co w obiektywach konkurencji (mowa o tej samej klasie obiektywów). Dokucza także tendencja do winietowania.

Podsumowując – obiektyw ten warto mieć tylko z dwóch względów – ciekawa ogniskowa, zarówno szeroki kat, jak i teleobiektyw. Dzięki temu nie będziemy musieli nosić ze sobą dużej ilości szkieł. Dobra jest także stabilizacja. Reszta… pozostawia wiele do życzenia.